Herken je dit?
- Je zegt ja en hebt er meteen spijt van.
- Je voelt je schuldig of egoïstisch wanneer je voor jezelf kiest.
- Je gaat een conflict uit de weg, ook als iets je echt stoort.
- Anderen rekenen altijd op jou, en zelf vraag je zelden iets terug.
- Je slikt lang alles in, tot je plots uitvalt of je helemaal terugtrekt.
- Je weet vaak pas achteraf wat je eigenlijk wilde.
Wat er gebeurt
Wie moeilijk nee zegt, heeft daar meestal een goede reden voor gehad. Misschien was je thuis degene die zorgde, die de vrede bewaarde of die geen last mocht zijn. Je aanpassen was toen verstandig. Vandaag werkt hetzelfde patroon tegen je.
Een grens is geen muur en geen aanval. Ze vertelt de ander waar jij staat en wat je nodig hebt. Zonder grenzen moeten mensen raden wat je wil, en loop jij leeg zonder dat iemand het merkt.
Schuldgevoel hoort er in het begin bij. Het betekent niet dat je iets fout doet. Het betekent dat je iets doet wat je niet gewoon bent. In sommige families en gemeenschappen weegt loyaliteit zwaar, en dan is nee zeggen nog moeilijker. Daar houden we rekening mee. We zoeken een manier die past bij jou en bij de mensen die voor jou belangrijk zijn.
Hoe ik ermee werk
Eerst leer je merken waar je grens ligt. Je lichaam weet het vaak eerder dan je hoofd: spanning, irritatie, een zucht, tegenzin. We vertrekken van situaties uit je eigen week.
Daarna kijken we waarom je ja zegt. Angst om afgewezen te worden, schrik voor ruzie, schuldgevoel, of het idee dat je er voor iedereen moet zijn. Als je begrijpt wat je tegenhoudt, wordt het makkelijker om een andere keuze te maken.
En dan oefenen we. Korte, duidelijke zinnen. Tijd vragen voor je antwoordt, met een zin als "ik laat je iets weten". Bij je nee blijven wanneer de ander aandringt. We beginnen bij kleine situaties en bouwen op. Moeilijke gesprekken bereiden we samen voor, en achteraf bespreken we hoe het liep.
Wil je liever een vaste reeks gesprekken rond dit thema? Het traject Grenzen zonder schuldgevoel bestaat uit een intake, zes gesprekken en een opvolggesprek, voor € 490. Bekijk het traject
Wanneer er meer nodig is
Soms gaat het niet over duidelijker communiceren. Als iemand je grenzen stelselmatig negeert met dreiging, controle of geweld, dan komt je veiligheid eerst. Je kan gratis en anoniem terecht bij de hulplijn 1712, voor vragen over geweld en misbruik. Bij acuut gevaar bel je 112.
Ik stel zelf geen diagnoses en behandel geen psychische stoornissen. Merk ik dat je meer of iets anders nodig hebt, dan zeg ik dat eerlijk en zoeken we samen een doorverwijzing.
Wat mensen vaak willen weten.
Word ik niet egoïstisch als ik vaker nee zeg?
Nee. Een grens aangeven is iets anders dan alleen aan jezelf denken. Wie af en toe nee zegt, kan ook voluit ja zeggen. Mensen weten dan beter wat ze aan je hebben.
Wat als de ander boos reageert?
Dat kan gebeuren, zeker bij mensen die gewend zijn dat je altijd ja zegt. We bereiden dat samen voor: wat zeg je, wat doe je als de ander aandringt, en wanneer stop je het gesprek.
Kies ik beter voor losse gesprekken of voor het traject?
Beide kan. Met losse gesprekken bepaal je zelf het tempo en het aantal. Het traject is een vaste reeks met een begin en een einde. Na het eerste gesprek bekijken we wat bij je past. Een traject is nooit een verplichting.
Een eerste stap hoeft niet groot te zijn.
Bel of stuur een bericht, ook als je nog niet precies weet wat je zoekt. Een korte vraag stellen kost niets. Wil je starten, dan plannen we een eerste gesprek. Daarna beslis jij of en hoe we verder gaan.
Neem ik niet op? Spreek een bericht in of stuur een e-mail. Ik bel je terug.