Herken je dit?
- Je schakelt tussen verschillende werelden en voelt dat je telkens iets van jezelf achterlaat.
- Je zit gevangen tussen loyaliteit aan je familie en wat je zelf wil.
- Je voelt schaamte, schuld of onbegrip wanneer je een eigen keuze maakt.
- Je hebt het gevoel dat je je moet bewijzen, of dat je niet volledig gezien wordt zoals je bent.
- Je weet niet goed meer wat van jou is en wat van anderen.
- Je hebt moeite om over bepaalde onderwerpen te praten met mensen die er geen ervaring mee hebben.
Wat er gebeurt
Identiteit wordt gevormd door veel dingen tegelijk: je familie, je afkomst, je geloof of overtuigingen, je wijk, je opleiding, je werk en wat anderen over je denken. Voor wie opgroeit of leeft tussen verschillende werelden kunnen die elementen botsen. Dat is geen persoonlijke zwakte. Het is een reële, vaak vermoeiende spanning.
Verwachtingen en waarden zijn niet altijd uitgesproken, maar je voelt ze wel. Loyaal blijven aan thuis en tegelijk eigen keuzes maken kan schuld en innerlijke conflicten geven. Dat geldt voor mensen met een migratieachtergrond, maar ook voor wie van sociale klasse of milieu veranderde, uit een gesloten gemeenschap komt of op een andere manier tussen werelden staat.
Ervaringen van uitsluiting of discriminatie kunnen daar bovenop komen. Ze zijn geen verbeelding en ook geen persoonlijk falen, en ze mogen in de gesprekken aan bod komen.
Hoe ik ermee werk
Jij bent de deskundige over je eigen leefwereld. Ik ga er niet van uit dat ik die al ken, en ik stel mijn veronderstellingen niet voorop. Ik vraag door, luister en probeer te begrijpen wat bepaalde waarden, verwachtingen of gebruiken voor jou betekenen.
We gaan na wat van jou is, wat je hebt meegekregen en wat je wil behouden of loslaten. We oefenen met moeilijke gesprekken, met grenzen aangeven zonder te breken met wie je belangrijk vindt, en met het dragen van schuld of schaamte. Er is ruimte voor geloof en waarden, en geen enkele keuze wordt vooraf als de juiste aangewezen.
Ik werk met respect voor verschillende achtergronden en zonder oordeel. Een gesprek over je identiteit gaat niet over kiezen tussen werelden. Het gaat over een plek vinden waar je jezelf kan zijn.
Wanneer er meer nodig is
Merk je dat spanningen thuis gepaard gaan met geweld, dwang of dreiging, of voel je je niet veilig? Dan is een gesprek alleen niet genoeg. Neem contact op met je huisarts of een hulplijn. Bij acuut gevaar bel je 112, en Tele-Onthaal (106) is er om anoniem te praten. Ik stel zelf geen diagnoses en behandel geen psychische stoornissen. Merk ik dat je daar beter bij past, dan zeg ik dat eerlijk en zoeken we samen een doorverwijzing.
Wat mensen vaak willen weten.
Is dit enkel voor mensen met een migratieachtergrond?
Nee. Iedereen die tussen verschillende werelden staat, kan zich hierin herkennen, bijvoorbeeld door een andere cultuur, geloof, sociale klasse of een gemeenschap waarin je opgroeide.
Moet je dezelfde achtergrond hebben als ik om me te begrijpen?
Nee. Het gaat niet om dezelfde achtergrond, maar om echt luisteren. Ik ga er niet van uit dat ik jouw leefwereld al ken, en ik vraag door waar ik iets niet begrijp.
Kan mijn familie of omgeving erbij betrokken worden?
In principe zijn de gesprekken individueel. Wil je op termijn een gesprek met een naaste voorbereiden, dan kunnen we dat samen oefenen. Over wat met wie gedeeld wordt, beslis jij, behalve bij acuut gevaar voor jezelf of anderen.
Een eerste stap hoeft niet groot te zijn.
Neem gerust contact op, ook als je nog niet precies weet wat je zoekt. Een korte vraag stellen kost niets. Wil je starten, dan plannen we een eerste gesprek. Daarna beslis jij of en hoe we verder gaan.